آستان جانان

«خداوند مرا به سوي شما مبعوث كرد شما گفتيد تو دروغ مي گويي، اما ابوبكر گفت راست مي گويد ومرا با جان ومالش ياري داد».پيامبر صلي الله عليه وسلم[2]

ايمان زود هنگام

رهبران واشراف قريش يكي پس از ديگري وپشت سرهم در صحن كعبه جمع مي شدند. زيد بن عمرو بن نفيل در آفتاب نشسته بود وبا تعجب به بت هاي بلندي كه در اين جا و آنجا گذاشته شده بودند نگاه مي كرد. زيد به آئين بت پرستي قانع نبود وبا جديت تلاش مي كرد كه ديني را بپذيرد كه آئين يكتا پرستي باشد، قريش را مي ديد كه شتر وگوسفند و... را براي بت ها سر مي بريدند با خودش فكركرد وگفت: گوسفند را خدا آفريده واز آسمان باران مي باراند وبراي گوسفندان گياه وعلف در زمين مي روياند پس شما چگونه گوسفند را به نام غير از خدا سر مي بريد؟!

عمر كسي بود كه پيامبر صلي الله عليه وسلم او را فاروق كنيه داد چون خداوند بوسيله عمر حق را از باطل جدا كرد، پيامبر صلي الله عليه وسلم در مورد عمر فاروق رضي الله عنه فرموده است: ((من شيطانهاي انس وجن را مي بينم كه از عمر فرار مي كنند)).

پيامبر صلي الله عليه وسلم به عمر رضي الله عنه مي گفت: اي فرزند خطاب! سوگند به ذاتي كه جانم در دست اوست شيطان از راهي كه تو از آن گذر كني نخواهد رفت[3].

عمر بن خطاب رضي الله عنه سيزده سال پس از پيامبر صلي الله عليه وسلم به دنيا آمد. پدرش خطاب بن نفيل، مخزومي، قريشي ومادرش حنتمه دختر هاشم، از اينكه صاحب فرزندي شده بودند خوشحال شدند. عمر بن خطاب بن نفيل بن عبدالعزي است وقريشي از بني عدي است ودر كعب بن لؤي نسبش به پيامبر صلي الله عليه وسلم مي رسد. كنيه اش ابو حفص است، حفص يعني بچه شير، پيامبر صلي الله عليه وسلم در جنگ بدر اين لقب را به عمر رضي الله عنه گذاشت. او سيزده سال بعد از عام الفيل به دنيا آمد[4].

درپی اعلام یک شرکت رسانه‌ای قطری برای ساخت یک فیلم بین‌المللی درباره زندگی حضرت محمد(ص) با هدف رفع باورهای نادرست درباره اسلام در غرب قرار است کمیته‌ای به ریاست استاددکتر قرضاوی از علمای مسلمان تشکیل شود تا بر فرآیند کار و انطباق آن با اسلام نظارت داشته باشد.

به گزارش اسلام آنلاین احمد عبدالله المصطفی رئیس شرکت رسانه ای النور اظهار داشت که این فیلم قرار است درباره زندگی پیامبر اسلام از تولد تا زمان رحلت ساخته شود و ابعاد مردمی حضرت محمد(ص) را مورد تأکید قرار دهد.

پێغه‌مبه‌ری ڕابه‌ر صلى الله عليه وسلم سه‌رقاڵه‌ به‌ كاروباری ئۆمه‌ته‌كه‌یه‌وه‌، به‌ سوپا و فه‌رمانده‌كانییه‌وه‌، به‌ خانه‌واده‌كه‌یه‌وه‌، جاروباریش به‌ وه‌حی و زۆر جاریش به‌ خواپه‌رستییه‌وه‌، سه‌ره‌ڕای چه‌ندین سه‌رقاڵی و كاروباری دیكه‌، به‌ڕاستی ئه‌مانه‌ هه‌موو كاری گه‌وره‌ و گرانن و هه‌ر كه‌سێك والێده‌كات كه‌ ده‌سته‌وه‌ستان بێت له‌ ئاست به‌جێگه‌یاندنی داخوازییه‌كانی ژیان و بووژاندنه‌وه‌یان، به‌ڵام پێغه‌مبه‌ر صلى الله عليه وسلم مافی ده‌دایه‌ هه‌موو خاوه‌ن مافێك، كه‌مته‌رخه‌میی نه‌كردووه‌ له‌ ئاست مافی هیچ كه‌سێكدا له‌به‌ر یه‌كێكی دیكه‌، یان له‌ لایه‌نێكدا له‌به‌ر لایه‌نێكی دیكه‌، ئه‌و صلى الله عليه وسلم له‌گه‌ڵ زۆریی ئه‌رك و كاروباریدا، جێگای تایبه‌تی له‌دڵیدا بۆ منداڵان ته‌رخان كردبوو، پێغه‌مبه‌ر صلى الله عليه وسلم شۆخیی له‌گه‌ڵ منداڵان ده‌كرد، خۆی له‌ دڵیان نزیك ده‌كرده‌وه‌ و شادیی ده‌خسته‌ دڵیانه‌وه‌، هه‌روه‌ها جاروبار له‌گه‌ڵ گه‌وره‌كانیشدا شۆخیی ده‌كرد. 

له‌ ئه‌بوهوره‌یره‌وه‌ (خودا لێی ڕازی بێت) ده‌فه‌رموێت: گوتیان ئه‌ی پێغه‌مبه‌ری خودا خۆ تۆ شۆخیمان له‌گه‌ڵ ده‌كه‌یت!، پێغه‌مبه‌ریش صلى الله عليه وسلم فه‌رمووی: (نعم، غير أني لا أقول إلا حقاً) (١) واته‌: "به‌ڵێ، به‌ڵام من حه‌ق نه‌بێ نایڵێم".

عمرو خالد

مترجم :سمیه اسکندری فر

فقط اخلاص است که می‌تواند ما را از مشقت‌ها و سختی‌های دنيا برهاند. در حديث رسول‌الله (ص) از عبدالله بن عمر ـ رضي الله عنهما ـ آمده است که گفت: شنيدم رسول‌الله (ص) مي‌فرمايد: «سه نفر از پيشينيان در راهي مي‌رفتند، باران شروع به باريدن گرفت و آنان وارد غاري در کوهي شدند.» يعني سه نفر از امت‌هاي پيشين که قبل از ما بوده‌اند، ـ من حديث را به اختصار تعريف خواهم کرد ـ در يکي از شب‌هاي باراني به بيرون رفتند و جايي براي خوابيدن نداشتند، شب را در غاري سپري کردند «صخره‌اي از کوه افتاد و ورودي غار را بست.» بنابراين هيچ راهي براي بيرون آمدن نداشتند، آن‌قدر آن‌جا مي‌مانند تا مرگ به سراغشان بيايد. «يکي از آنان گفت.» سخن زيبايي گفت، او چه گفت؟ گفت: «به درگاه خداوند دعا کنيد، فقط دعا به واسطه‌ي نيک‌ترين اعمالتان شما را از اين صخره نجات خواهد داد.» و هر يک از آنان شروع کرد به دعا کردن.

مه‌لامسلم مه‌لاصالح فریزی‌

لێره‌دا ده‌مه‌وێ‌ چه‌ند قسه‌یه‌كی‌ كاریگه‌ر بێنمه‌وه‌ بۆ ئه‌وانه‌ی‌ كه‌ نوێژ ناكه‌ن! بۆ ئه‌وه‌ی‌ نوێژ بكه‌ن، وه‌ ئه‌وانه‌ی‌ كه‌ ده‌یكه‌ن بۆ ئه‌وه‌ی‌ له‌ كاتی‌ خۆیانداو به‌ خشوعه‌وه‌ بیكه‌ن هه‌روه‌ها له‌ مزگه‌وت نوێژه‌كانیان ئه‌نجام بده‌ن: [خوا]ی‌ بالاَده‌ست خۆی نوێژی‌ به‌سه‌رمانا فه‌رز كردووه‌و وه‌ خواناسی و موسوڵمانێتیش بێ نوێژ كردن نابێت، هه‌روه‌ها نوێژ هاوڕێ ی ته‌مه‌نته‌ كه‌ به‌هیچ جۆرێك و به‌ هیچ پاساوێك لێت دا نابڕێت (كه‌واته‌: نابێت نه‌یكه‌یت)، وه‌ ڕووكنی‌ دووه‌می‌ ئیسلامه‌تیه‌و باری‌ ده‌روونی ته‌وازون ده‌بێت به‌ نوێژ كردن، كه‌ نوێژ: په‌رستشه‌ هه‌روه‌ها خاوێنی‌ و جه‌سته‌ خاوێن بوونه‌و هه‌روه‌ها چالاكی‌ لاشه‌یه‌...،كه‌سانێك هه‌ن كه‌ نوێژ ناكه‌ن یا نوێژ له‌لای وان 4 چوار فه‌رزه‌ كه‌ هی به‌یانیان ناكه‌ن و یانیش كه‌ ده‌یكه‌ن به‌شێوازێكی‌ به‌په‌له‌ نوێژه‌كانیان ده‌كه‌ن و ڕكوع ته‌واو ده‌كات سه‌جده‌ ته‌واو ناكات یانیش به‌ پێچه‌وانه‌وه‌! یانیش هه‌ر هیچیان ته‌واو ناكات و حه‌قی‌ خشوعی‌ پێ نادات!!

مترجم :سمیه اسکندری فر

پرسیارێکه‌ من له‌ خۆمم کرد تۆش له‌ خۆت بکه‌ ... پێغه‌مبه‌رم خۆش ئه‌وێت؟
وه‌ڵام مه‌ده‌ره‌وه ئێستا ... پاش ئه‌وه‌ی به‌ دڵ سه‌یرێکی ئه‌م خۆشه‌ویستیانه‌ بکه‌ ئه‌و کاته‌ له‌گه‌ڵ دڵتا مشتومڕێک بکه‌ وه‌ڵامێک بنوسه‌!
خۆشه‌ویستی ئه‌بوبه‌کری صدیق بۆ پێغه‌مبه‌ری خوا (صلى الله عليه وسلم).
تونێتی ئه‌بوبکری صدیق!
ئه‌بو به‌کر صدیق فه‌رمووی: له‌ کاتی کۆچکردنمان بوو بۆ مه‌دینه‌ تونێتی زۆری بۆ هێنام، جامۆلکه‌یه‌ک شیرم هێنا بردم بۆ لای پێغه‌مبه‌ری خوا (صلى الله عليه وسلم)، پێم فه‌رموو: ئه‌ی پێغه‌مبه‌ری خوا بیخۆره‌وه‌، ئه‌بو به‌کری صدیق فه‌رمووی : پێغه‌مبه‌ری خوا (صلى الله عليه وسلم) شیره‌که‌ی خوارده‌وه‌ هه‌تا تونێتی و ماندووی شکا!! ئێنجا ئه‌بوبه‌کری فه‌رمووی چاوه‌کانت درۆناکه‌ن!!
ئه‌بینن له‌ تاو پێغه‌مبه‌ری خوا تونێتی و ماندووی خۆی له‌بیر چوه‌ هه‌ستی به‌ ئارام نه‌کرد هه‌تا وه‌ک نه‌یبینی که‌ پێغه‌مبه‌ری خوا (صلى الله عليه وسلم) تونێتی و ماندووێتی شکاوه‌.
ئایا تۆ هه‌ستت به‌ جوانی ئه‌و خۆشه‌ویستییه‌ کردوه‌! ئه‌ی تۆ له‌ کوێی ئه‌و خۆشه‌ویسیه‌ت؟
سه‌رت نه‌سوڕمێت! له‌ خۆشه‌ویستیه‌ک که ئه‌بوبه‌کری صدیق هه‌ی بووه‌ له‌ ئاست خۆشه‌ویستی و دڵخۆشی پێغه‌مبه‌ری خوا(صلى الله عليه وسلم).

مگر راه رسیدن به عدل چیست؟
(أخذ الحق من کل أحد قبله حق، وتأدیة الحق إلی کل أحد له حق) «گرفتن حق از هر کس ... .
تعریفی عمیق و کامل، اگر دولت خواهانِ این است که عدالت را پایه ریزی کرده و به آن عمل نماید، باید حق را از کسانی که آن را غصب کرده اند، بگیرد و به افرادی که به آنها ظلم شده و حقشان گرفته شده برگرداند.
ای قهرمان قهرمانان دیگر چه؟
(ولا تصانع فی ذلک أحد) «و در گرفتن حق، کسی را در نظر نگیرد ...»
بر دولتی که می‌خواهد عدالت را در اجتماعش پیاده کند لازم و واجب است که از هیچکس شرم نداشته باشد و قوم پرستی در کارش نباشد. چون هواهای نفسانی دشمن حق و حقیقت می‌باشند.

سؤالي که براي بسياري از مردم مطرح مي‌شود اين ‌است: زنان و همسران رسول‌الله (ص) در سيره‌ي رسول‌الله (ص) و تاريخ صحابه چه جايگاهي دارند؟

حقيقت اين است که زنان صحابي و ساير زنان در صدر اسلام نقش بزرگي را در بخشش و عطا براي دين خدا، ايفا کرده‌اند و در رأس آنان همسران رسول‌الله (ص)مي‌باشند.

نظاره‌گر نقش زن در اسلام درمي‌يابد اولين کسي که پس از رسول‌الله (ص) به الله  ايمان آورد، يک زن بود و اولين کسي که پس از رسول‌الله (ص) فرائض را ادا نمود نيز يک زن بود و اولين کسي که از امت محمد (ص) به بهشت بشارت داده شد، يک زن بود و اولين شهيد در اسلام يک زن بود و اولين کسي که از ميان مسلمانان در اروپا به شهادت رسيد يک زن بود.

وقتي خداوند خواست براي مؤمنان مثالي بزند، يک زن را براي اين کار برگزيد:

«وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آَمَنُوا اِمْرَأَةَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ» (تحريم/11).

قضیۀ عمل کردن به علم در واقع شرط اساسی ارزش علم است و آن رفعتی که نوید داده شده به علماء {یرفع الله الذین آمنوا منکم والذین اوتواالعلم درجات} این آیه شامل کسانی می شود که ‌عامل به علم ‌خویش باشند. خداوند در قرآن انسانها را به دو دسته تقسیم می کند خیرالبریه و شرالبریه اما خیر البریه چه کسانی هستند و شرالبریه چه ‌کسانی ‌می‌باشند‍‍؟

معروف است که می گویند انسان اشرف مخلوقات است. اما این جمله علی الإطلاق نیست بلکه انسانی اشرف مخلوقات است که خیرالبریه باشد اما اگر خدای ناکرده انسانی در ردیف شرالبریه قرار گرفت و در آن سمت و سو حرکت کرد نه تنها اشرف مخلوقات نیست بلکه به تعبیر قرآن شرالبریه و اخبث مخلوقات می باشد.

اما چه ‌معیاری برای خیرالبریه وشرالبریه بودن وجود دارد؟ خداوند هم نتیجه و هم معیار آن را برای ما مشخص نموده است: نتیجۀ خیرالبریه بودن این است که انسانهایی که خیرالبریه هستند وارد بهشت می شوند و نتیجۀ شرالبریه بودن این است که چنین انسانهایی نعوذ بالله وارد جهنم می شوند.

بسم الله الرحمن الرحیم

1-هر فردی در ثروتهای خداوند حقی دارد!
حضرت عمر در یکی از خطبه‌هایش فرمود:
«أیها الناس... لو وددت أن أنجو کفافاً، لا لی ولا علیّ وإنی لأرجو أن عمرت فیکم یسیرا أو کثیرا، أن أعمل بالحق فیکم إن شاءالله، و أن لا یبقی أحد من المسلمین و إن کان فی بیته إلاّ أتاه حقه ونصیبه من مال الله و إن لم یعمل إلیه نفسه، و إن لم ینصب إلیه بدنه، وأصلحوا أموالکم التی رزقکم الله، ولقلیل فی رفق خیر من کثیر فی عنف».


«ای مردم! امیدوارم که با کفایت از این امر خلافت نجات یابم، نه به نفع و نه به ضررم باشد، و همچنین امیدوارم اگر کم یا زیاد در میان شما عمر کردم طوری عمل کنم که حق را رعایت کرده باشم و همچنین هیچ کس از مسلمانان را نمی‌گذارم -هر چند که در خانه‌ی خود باشد- مگر اینکه حقش را به او بپردازم و گر چه برای بدست آوردن آن زحمت نکشیده و بدنش را خسته نکرده باشد. اموالی که خداوند به شما داده آن را درست مصرف کنید و مال کمی که با شرافت بدست آید از مال بسیاری که با زور بدست آید بهتر است».
اینها قطره‌هایی از سخنرانی آن بزرگ مرد است. اگر ما همه آن را در اینجا می‌آوردیم و به شرح آن می‌پرداختیم، به سفر طولانی می‌انجامید. ولی ما به این چند قطره اکتفا می‌کنیم که مربوط به اقتصاد و امور مالی است و مردم را در حیرت فرو برده و همه افکار و نیروها را به خود جلب کرده.
(لوددتُ أن أنجو کفافاً، لا لی ولا علیّ) امیدوارم که از این جهان بروم که نه برای من و نه علیه من باشد.
عمر (رض) آرزو می‌کند که از این دنیا به طور کفایت نجات یابد: یعنی طوری زندگی کند که نه احتیاج پیدا کند و نه پس انداز نماید.

برادر وخواهربزرگوارم به ياد داشته باش در زماني که تو در بين خانواده خود هستي و فرزندانت دور تو حلقه زده اند و زندگي مرفهي داري و در امنيت و آسايش زندگي مي کني در مقابل، برادران وخواهران مسلمانت در نقاط ديگر جهان در اين عيد بر گرفتاري ها و رنج هاي آنها افزوده مي شود و جراحاتي بر مي دارند که التيام يافتني نيست، آنها در آنچنان سختي به سر مي برند که تنها خداوند متعال از حد و اندازه آنها باخبر است، آنها حتي فراموش کرده اند که چيزي به نام امنيت وجود دارد. برخي از گرسنگي و بيماري مي ميرند و با برخي از آنها مانند کالايي بي ارزش رفتار مي شود نه ارزشي براي آنها قائل هستند و نه حق و حقوقي..

در آغاز رمضان مسلمانان به مساجد روی می‌آورند و مفاهیم ایمان در دل‌هایشان جان می‌گیرد. از این‌رو، روان‌ها شفاف، سینه‌ها گشوده، روح‌ها متعالی و اشک‌ها سرازیر می‌شوند و مسلمان روزه‌دار در متعالی‌ترین لحظه‌های ایمان و خشنودی به سر می‌برد. اما سپس به تدریج شمار نمازگزاران رو ‌به کاهش می‌گذارد و چون رمضان پایان یابد، مساجد به وضعیت پیش از رمضان باز می‌گردند. این وضعیت علی‌رغم هشدارهایی است که سخنرانان همه ساله سر می‌دهند: «ربانی باشید نه رمضانی. اگر رمضان سپری شده، اما پروردگار رمضان و سایر ماه‌ها خداوند است.»
اما چرا پس از رمضان در عبادات چنین شاهد عقب‌گرد هستیم؟ و چگونه می‌توانیم میان خواست‌های دین و آمادگی برای آخرت تعادل برقرار کنیم؟ برای مجاهده با نفس و واداشتن آن به مکارم و ثوابت ایمانی چه وسایل و راهکارهای تربیتی و عملی وجود دارد؟


برای پاسخ به این پرسش و امثال آن کتاب دکتر صلاح‌الدین سلطان را با عنوان «ثوابت الإیمان بعد رمضان» را در نظر گرفته‌ایم. این کتاب شماره‌ی پنجم مجموعه «قضایا اجتماعیة و اسلامیة» است که از طریق شورای عالی شئون اسلامی بحرین منتشر می‌شود.

در ماه‌ مبارک رمضان به خدا روی می‌آوریم ، نمازهای سنت‌های بسیاری می‌خوانیم، لذت عبادت را درمی‌یابیم، قرآن را زیاد تلاوت می‌کنیم. از رفتن به‌ نماز جماعت کوتاهی نمی‌کنیم، از نگاه‌ به‌ نامحرم خودداری می‌کنیم؛ ولی علیرغم همه‌ی اینها بعد از رمضان لذّت عبادتی را که در رمضان به آن دست یافته بودیم، را از دست می‌دهیم و بر عبادت حریص نیستیم، و بیشتر اوقات نماز صبح را به جماعت نمی‌خوانیم. سنت‌ها و قرائت قرآن را ترک می‌کنیم، آیا برای این مشکل راه‌کاری وجود دارد یا نه؟


راه حل این مشکل

یکی از علمای عامل اهل سنت می‌گوید:
برادر و خواهر دینی‌ام: ده راه برای مداومت بر عمل صالح بعد از رمضان وجود دارد. از جمله:
1- قبل از هر چیز از خداوند عزوجل برای هدایت و ثبات (استقامت) یاری بطلبیم، خداوند راسخان در علم را بر اینکه دعا می‌کردند می‌ستاید:« ربنا لا تزغ قلوبنا بعد اذ هدیتنا وهب لنا من لدنک رحمة إنک أنت الوهاب»[آل عمران/8]
2- همنشینی بیشتر با نیکان و اینکه‌ در مجالس صالحان بیشتر حضور داشته باشیم، و بر مجالس ذکر عمومی مانند سخنرانی‌ها و خصوصی مانند زیارت قبرستان، حریص باشیم.
3- سیره‌ی صالحان را بیشتر بشناسیم و با مطالعه‌ی کتاب یا استماع سخنرانی‌ها، به‌ویژه‌ سیره‌ی صحابه همت خود را تقویت کنیم؛ چون آنان نفس را تابع همت و عزیمت کرده بودند.
4- از محصولات سمعی-بصری با محتوایی اسلامی استفاده‌ کنیم مانند؛ به‌ خطبه‌ها و موعظه‌های مؤثر، بسیار گوش دهیم و به دیدار دوستان و برادران ایمانی برویم.
5- حریص بودن بر انجام فرائض دینی مانند اقامه‌ی نمازهای پنجگانه و قضای روزه‌های رمضان؛ چون در انجام فرایض خیر فراوانی وجود دارد.
-6حریص بودن بر انجام نوافل هرچند کم باشد؛ زیرا انجام نوافل برای نفس خوشآیند است. رسول خدا –صلی الله علیه و آله وسلم- فرموده اند: محبوبترین اعمال در نزد خداوند با دوامترین آن است اگر چه اندک باشد.
7- حفظ آیات قرآن و مداومت بر تلاوت آن، خواندن و تمرین و تکرار حفظیات قرآنی در نمازهای واجب و سنت.
8- مداومت بر ذکر کثیر و استغفار ، چون ذکر عملی آسان و نفعی بزرگ دارد و سبب افزایش ایمان و قوت قلب می‌شود.
9- دوری از هر چیزی که قلب را فاسد می‌کند؛ از جمله دوستان ناباب و خودداری از مشاهده‌ی برنامه‌های مضر ماهواره‌ای [و سیدی‌‌های غیر اخلاقی]و گوش دادن به آواز و موسیقی[های مبتذل] و نگاه کردن به مجله‌هایی که حاوی عکس‌های مبتذل‌اند.
10- و در پایان برادر مهربانم تو را به توبه‌ی عاجل [و نصوحانه‌] فرا می‌خوانم، توبه‌ی نصوحی که رجوعی در آن نباشد، چون خداوند از کار بنده‌ای که توبه می‌کند، بسیار خوشحال می‌شود.

برادر و خواهر گرامی:
از جمله کسانی نباش که فقط در رمضان خدا را می‌شناسند! که پیشینیان در باره‌ی آنان گفته‌اند: بدترین مردم کسانی‌اند که خدا را فقط در رمضان می‌شناسند.
ای دوست به امید دیدار تا رمضانی دیگر که إن شاء الله در سلامتی، عافیت و استقامت بر دین خدا به سر ببری.
-------------------------------
برگرفته از سایت إسلام الیوم.

منبع:اصلاح

به‌ بۆنه‌ی هاتنی جه‌ژنی ڕه‌مه‌زانی پیرۆز، پڕ به‌دڵ پیرۆزبایییه‌کی گه‌رم ئاڕاسته‌ی مسوڵمانانی جیهان به‌گشتی و مسوڵمانانی کوردو بۆکانی وخوێنه‌رانی [آستان جانان ] به‌ تایبه‌تی ده‌که‌ین، له‌خواى كردگار داواكارین نزا و پارِانه‌وه‌ و به‌رِۆژووبوون و شه‌ونوێژ و ته‌راویحه‌كانى هه‌موولایه‌كى قه‌بوڵ كردبێت و هه‌موو ڕۆژێکیشتان هه‌ر جه‌ژن و شادی و کامه‌رانی بێت. ..

از عائشه رضی الله عنها روايت شده که رسول الله صلی الله عليه وآله وسلم فرمودند: 

«شب قدر را در شبهای فرد دههء آخر رمضان جستجو کنيد»  [به روایت امام بخاری]

همچنین از ام المومنین عائشه رضی الله روایت شده است که فرمودند:  

«چون دههء آخر رمضان فرا می رسيد، رسول الله صلی الله عليه وآله وسلم شب ها را زنده

داشته، خانواده اش را بيدار نموده و تلاش کرده و در عبادت کوشش می نمود.»  [متفق علیه]

(به نقل از ریاض الصالحین- باب فضيلت برپا داشتن شب قدر و بيان اميدوار کننده ترين شبهای آن)

1)نمازهایم را به موقع وبا خشوع میخوانم تا رستگار شوم

قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ (1).....................مؤمنون آیه 1

2)رسول الله صلی الله علیه وآل وسلم را دوست دارم واز او تبعیت میکنم تا خدا مرا دوست بدارد

قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ..........آل عمران آیه 31

3)پر وبال رحم ومحبت بر سر وروی پدر ومادرم میکشم چرا که پروردگارم فرمود

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ........الاسراءآیه 24:

بخشى از فرمان امام على(رض) به مالک اشتر : اى مالک هرگز خود را در جايگاه ستيز با خدا قرار نده که تو را نه در برابر خشم او ياراى برابرى است و نه از بخشايش و رحمتش بى‌نياز باشي. هرگز از گذشت پشيمان و از هيچ کيفرى شادمان مباش و در هيچ اقدام تندى که شايد گريزگاهى بيابي، شتاب مکن.

مبادا هرگز با خود بگويى که مرا فرمانروايى داده‌اند و فرمان مى‌دهم و بايد بى‌درنگ اجرا شود! که اين سياه‌کننده دل، ويرانگر دين و عامل نزديکى به دگرگونى‌ها و انفجارهاست.

هرگاه شکوه فرمانروايي، به نخوت و خود بزرگ‌بينى دچارت سازد، در بزرگى ملک خدا و نيرويش ژرف بنگر که چگونه بر تو سلطه دارد و بند بند وجودت- بيش از آنچه خود در اختيار داري- در اختيار او باشد، که اين بى‌ترديد نافرمانيت را رام مى‌کند و بر تندروى‌هايت مهار مى‌زند و آنچه را که از خردت گريخته است، به سويت بازمى‌گرداند... بى‌گمان خداوند هر سلطه‌گرى را زبون سازد، و هر خودخواهى را به پستى کشاند!

د.عائض القرنی

چاره‌سه‌ری شه‌رعی ئیمانی بۆداناوه‌، ئه‌مه‌ش كه‌ ڕایگه‌یاندووه‌ كه‌ هه‌موو هه‌ژارێكی به‌ ئارام پاداشتی لای خوای په‌روه‌ردگار هه‌یه‌ ،له‌وانه‌یه‌ هه‌ژارێكه‌ی ببێت به‌ مایه‌ی چاكه‌ بۆی له‌ دونیاو قیامه‌تدا، له‌ شته‌ قه‌ده‌غه‌كراوه‌كان ده‌یپارێزێت ، دوری ده‌خاته‌وه‌ له‌ ئاره‌زووه‌ به‌ده‌كان،

شه وی قه در ی پیرۆز باشترین شه وانی هه موو ساڵێکه، وه واتای قه در ئه وه یه که شه ره فێکی گه وره ی هه یه،موفه سیرین ده ڵێن بۆیه خوای گه وره ناوی لێ ناوه قه در به هۆ ی شه ره ف و گه وره یی و شکۆداریه وه یه تی.

خوای گه وره ده فه رموێت “ تنزل الملائكة والروح فيها بإذن ربهم من كل أمر “ که تیایدا مه لائیکه ته کان داده به زنه سه ر زه وی و خێرو ڕه حمه ت ده بارێنن به سه ر موسڵمانان و ئه و که سانه ی که هه وڵی به ده ست هێنانی شه ره فی لیله القدر ده ده ن.

دکتر یوسف قرضاوی رئیس "اتحاد جهانی علمای مسلمین" در پاسخ به پرسشی راجع به اسباب اختلاف وپیدایش اشکالاتی در روابط میان فرق و مذاهب اسلامی، بر ضرورت نزدیکی و تقارب تمامی مذاهب و گرایش های اسلامی تایید نموده و در شرایط کنونی آن را واجبی شرعی بر شمردند. ایشان همچنین تاکید نمودند که برای به بار نشستن تلاش ها در راستای وحدت و تقریب قرار دادن آن بر روی قواعد و اصولی روشن و برخورداری از نیت صادقانه فرق و مذاهب اسلامی که به دنبال همگرایی هستند، ضرورت حیاتی و اساسی دارد.
دکتر یوسف قرضاوی ضمن تاکید بر ضرورت توافق بر اساس منشور و میثاقی برای وحدت و تقریب میان شیعیان و اهل سنت و التزام عملی طرفین به آن، منشور زیر را برای وحدت و تقریب مطلوب پیشنهاد فرمودند:

مایه‌ى سه‌رنجه‌! ئێمه‌ ى مرۆڤه‌كان كه‌ هه‌میشه‌و به‌دواى كه‌سێكى به‌توانا و خاوه‌ن ده‌سه‌لاتدا ده‌گه‌رِێین تا پشتیوان و چاره‌سه‌ر كه‌رى كێشه‌كانمان بێت و هه‌وڵ ده‌ده‌ین به‌رِیز لێگرتن و ئه‌نجامدانى ئه‌و كارانه‌ى ئه‌و پێى خۆشه

كاتێك برِیارى ده‌ركردنه‌ بىَ پاساوه‌كه‌ى له‌به‌رِێوه‌به‌ر وه‌رگرت، هه‌ناسه‌یه‌كى قوڵى هه‌ڵكێشاو و به‌ئه‌ده‌بێكه‌وه‌ پێى وت: رِه‌نگه‌ ده‌سه‌لات و پێگه‌ى ئێوه‌ له‌من زیاتر بێت به‌لام من خودایه‌كم هه‌یه‌ كه‌ ده‌سه‌لاته‌كه‌ى بىَ سنوره‌، ده‌زانم تائه‌و نه‌یه‌وێت من ده‌رناكرێم و ئێوه‌ش ناتوانن هیچ بكه‌ن،

نوێژی‌ ته‌راویحی‌ به‌كۆمه‌ڵ سونه‌تی‌ پێغه‌مبه‌ره‌( صلی الله‌ علیه‌ وسلم ) : كۆمه‌ڵێك فه‌رموده‌ی‌ پێغه‌مبه‌ر( صلی الله‌ علیه‌ وسلم ) هه‌یه‌ كه‌باس له‌و سونه‌ته‌ پیرۆزه‌ ده‌كه‌ن به‌لاَم لێره‌دا هه‌وڵده‌ده‌ین ته‌نها واته‌ كوردیه‌كه‌ی‌ هه‌ندێكیان بنوسین: یه‌كه‌م سه‌عله‌به‌ ده‌ڵێت پێغه‌مبه‌ر( صلی الله‌ علیه‌ وسلم ) شه‌وێكی‌ ڕه‌مه‌زان هاته‌ مزگه‌وت بینی‌ كۆمه‌ڵێك خه‌ڵك له‌ گۆشه‌یه‌كی‌ مزگه‌وته‌وه‌ به‌ كۆمه‌ڵ نوێژ ده‌كه‌ن،

ترجمه : جامی الاحمدی