آستان جانان

استاد راشد غنوشی / مترجم: حسین صابری

اسلام به همان اندازه که سخت بر طاغوت ها تاخته است، به همان اندازه که بر اهمیت آزادی، شورا و عدالت تأکید ورزیده است و سرانجام، به همان اندازه که قدرت قانونگذاری حکمرانان را محدود کرده و یا حتی از میان برده است، بر اهمیت جامعه و مسئولیت آن تأکید کرده و ضمن برخوردار کردن آن از عوامل لازم برای قدرت به گونه ای که نوعی موازنه میان امت و حکومت را به نفع امت تضمین کند، به امت اجازه داده است در صورت مؤثر نیفتادن راه ها و شیوه های مسالمت آمیز در رویارویی با ستم، و در شرایطی که تضمین هایی برای موفقیت در غلبه بر طغیان و سرکشی و برپاداشتن ترازوی عدالت دارد و بیم فتنه و آشوب و آشفتگی همگانی نیز در میان نیست به زور متوسل شود. البته، اگر امت سازوکارهای مسالمت آمیز اسلام را برای رویارویی با ستم به کارگیرد به دامن زدن به مخاطره های خشونت نیازی ندارد.

نویسنده‌: مصطفی ملکیان

بحث من درباره تأثیرات اجتماعی فهم نادرست از دین خواهد بود. پیش‌فرضهای بحث چنین هستند. اولاً: دین هم مثل هر پدیده دیگری می‌تواند مورد سوء فهم و محل استدراک نادرست قرار بگیرد. و در واقع مستثنی نیست از بد فهم واقع شدن که در باب هر پدیده دیگری نیز مصداق دارد. ثانیاً: سوء فهم و استدراک نادرست از دین حتماً خودش را در مناسبات اجتماعی و دادستدهایی که ما آدمیان در بطن جامعه با یکدیگر داریم نشان خواهد داد. این دو پیش‌فرض اساسی سخن بنده است. پیش‌فرض سومی هم می‌توان داشت که البته ضروری نیست. به این گونه که می‌توان جلوی فهم نادرست از دین را گرفت و چون می‌شود جلوی فهم نادرست از دین را گرفت این سخنان تنها جنبه توصیفی نخواهد داشت، بلکه می‌تواند جنبه توصیه‌ای هم داشته‌باشد.


اگر من از پدیده‌ای سخن می‌گفتم که اجتناب‌ناپذیر بود و گریزی از آن نمی‌شد داشت، در این صورت سخنرانی من تنها جنبه توصیفی داشت. اما از آنجایی که می‌توان جلوی فهم نادرست از دین را گرفت یعنی می‌توان دین را بهتر فهم کرد، بنابراین این گفته‌ها می‌تواند جنبه توصیه‌ای هم داشته باشد. حالا با این دو یا سه پیش‌فرض سخن خودم را آغاز می‌کنم.

نویسنده: سارو حاجی‌سفی

این روزها کسی دلش هوای مولوی بودن ندارد، بسیار کمند کسانی که نوای نی درونشان شکایت زمینی بودن و داغ هجران را سر دهد، انگار خدایی در این نزدیکی نیست! نشو از نی، نی حریفی بینواست!


هر کس به طریقی در منتهای بی‌خبری، در شلوغی محض، جایی که خودش را هم از یاد برده خنده‌ی مستانه سر می‌دهد! در هوای بدست آوردن زمانی بدون گذر و مکانی بدون زمان در پی یافتن آرامشی در اوج است، اما افسوس!!! راستی اگر از ما بپرسند که از زندگی چه می‌خواهیم جوابمان چیست؟ ثروت؟ علم؟ مقام؟ پاسخ به امیال؟ شاید به تعداد آدمها بتوان جواب داشته باشیم، اما کدامیک صحیح است؟
می‌گویند غزالی برای چیرگی بر نفس خویش مقام شامخ ریاست نظامیه را که به تعبیر امروزی شاید از ریاست معتبرترین دانشگاههای بین‌المللی هم بالاتر باشد رها کرد، بعد از چند سال تزکیه در راه بازگشت در مسجدی به مناظره دو نفر گوش فرا می‌داد آنها هم برای فصل ختام کلام از سخنان غزالی بهره گرفتند و وی هم در درون خود آن را پسندید، به‌ناگاه به خود آمد و دوباره سر به دوری گزید تا این قسمت از نفس خود راهم اصلاح کند. راستی کدامیک از آدمهای امروزی این شیوه را دارند؟
من نمی‌دانم که غزالی و امثال آنها در ذهن خود دنبال چه بودند، نمی‌دانم مولوی ناله‌هایش را از بهر چه سر می‌داد، ابن تیمیه و ابن قیم استدلالات قوی خود را برای چه صادر می‌کردند، حتی نمی‌دانم که چرا هر کس به طریقی در پی یافتن چیزی است که شاید خودش هم نمی‌داند چیست؟ اما می‌دانم که همه در یافتنند و کسی دُر می‌یابد و کسانی هم نه! و البته هر کس به تعبیرخودش.
یکی از استاتید دانشگاهیم می‌گفت خوشبختی یعنی لذت پایدار! در پی رسیدن به این پایداری کتابهای زیادی را ورق زدم اما همه دم از فنا می‌زدند و همه حیران در پاسخ گفتن!
مدتی بود که کارم خرید کتاب بود، و از هر دری سخنی مطالب را بررسی می‌کردم تا اینکه یکی از دوستانم گفت کتابی را به تو معرفی می‌کنم که بسیار تازه است! با شوقی فراوان در پی نام کتاب بودم و هنگامی که کلمه "قرآن" را از او شنیدم،.... لرزه بر تنم افتاده بود! چیزی را که در دوردستها و در افکار بشری جستجو می‌کردم در کتابی که سالها در منزل ما آرام گرفته بود یافتم!
در مجلس استادی شهید در حین فرا گرفتن مفاهیمی در باره‌ی قرآن مطلبی را به من آموخت که جواب سؤالات چند ساله‌ی بشریت بود و آن هم اینکه " بشریت به دنبال آرامش است ". راز آرام بودن را هم تنها خالق "آرامش" می‌داند و آن را در مدلی مدون با تفسیری عالی و فهمیدنی برایمان آراسته است. استاد می‌فرمود " اگرانسانهایی که دشمن این قانونند- قرآن – می‌دانستند که چه آرامشی در آن نهفته است و چه لذتی را برای انسان به ارمغان می‌آورد، با مسلمانان به جنگ می‌آمدند تا آن را برگیرند!"
در افکاری اینچنین غوطه‌ور بودم که یادم آمد رمضان ماه افزایش "آرامش" فرا رسیده است و هر کس که می‌خواهد می‌تواند "خوشه‌ای آرامش برچیند ".

منبع : اصلاح

نویسنده‌: محمدصدیق قطبی

بشتاب که عمر در شتاب است...
ای عاشقان ای عاشقان هنگام کوچ است از جهان
در گوش جانم می‌رسد طبل رحیل از آسمان
این بانگ‌ها از پیش و پس بانگ رحیل است و جرس
هر لحظه‌ای نفس و نَفَس سر می‌کشد در لا مکان
"غزلیات شمس"


گذر عمر را همه درمی‌یابند، اما برای پی بردن به شتاب عمر درنگ و تأمل لازم است. وقتی که نظاره‌گر عبور بی‌وقفه و بی‌بازگشت جویباری هستیم، اگر نظام نشانه‌ای جهان را دریابیم و به اشارت‌های جهان گوش جان فرا دهیم، هم به گذر عمر پی می‌بریم و هم به شتاب عمر. انسان مادی امروز که عمدتاً ابزار انگارانه به طبیعت می‌نگرد شاید کمتر متوجه این قبیل دقائق شود، اما انسانی چون حافظ وقتی بر سر رودی می‌نشیند، بی‌درنگ به عمر بی‌بازگشت و لحظه‌های تکرار نشدنی وقوف می‌یابد و این اشارت جهان گذران را برای انسان بصیر کافی می‌بیند:
بر لب جوی نشین و گذر عمر ببین

یادآوری عظمت خلقت با تصاویر

دیموکراسی ئازادی یه‌کسانی پێشکه‌وتن تازه‌گه‌ری گۆڕان خزمه‌ت گورزاری داد په‌روه‌ری ئاشتی مافی مرۆف مافی ژن سه‌روه‌ری یاسا ئاوه‌دان کردنه‌وه‌ هتد.... هه‌موو ئه‌م چه‌مکه‌ بریقه‌دارانه‌ن که‌ به‌ درێژای ئه‌م ماوه‌یه‌ی که‌ کورد خاوه‌نی نیمچه‌ سه‌ربه‌خۆی و سه‌ربه‌ستی و ئازدیه‌ ئه‌وترێنه‌وه‌ به‌ تایبه‌تی له‌ کاته‌ گرنکه‌کانی وه‌ك هه‌ڵبژاردن و خۆ به‌هێزکردن و جه‌ماوه‌ر زیاد کردن ئه‌م چه‌مکانه‌ ئه‌بن به‌ چه‌ند ئه‌ستێره‌یه‌کی ئه‌فسانه‌ی بریقه‌داری نێو خه‌یاڵی خه‌ڵکی هێنده‌ی بوترێنه‌وه‌ .

سخنرانی سید محمد خاتمی در اجلاس آیسسکو
قیروان، تونس
خرداد ۱۳۸۸

چون تاریخ بشر تاریخ آزادی است، انسان آزاد از قیدهای تحمیلی و استعمار و استعباد اجتماعی و نیز آزاد از زنجیره غرایز تلطیف نشده حیوانی (چون خشونت و درنده خویی) طبق سرشت انسانی خود جانب عدالت را خواهدگرفت و تاریخ انسان تاریخ شکوهمندی حق و فعلیت یافتن عدالت خواهد بود.
با چنین دید و تصویری از جهان و انسان است که می توان به اهمیت و جایگاه ممتاز گفت و گو در روزگار ما پی برد. امری که می تواند ظرفیتی جدید برای زندگی امن و مطمئن انسان در جهان دلهره آفرین کنونی به وجود آورد و اشتراک ها را در تاریخ و فلسفه بیابد و افق های معنائی مشترک خلق کند. امری که می تواند در عین تفاوت ها به با هم بودن، با هم ماندن و با هم شدن معنا بخشد. انگیزه مهم ایجاد مرکز گفت و گوی میان تمدن ها، فرهنگ ها و ادیان همین بوده است و امیدوارم به یاری خداوند آثار و برکات خود را در آینده بیش از پیش نشان می دهد.

تأثیر تربیت در افراد و امّتها
سروران قطعه زمینی را در نظر بگیرید که به حال خود واگذار شده باشد، خار و خس آنرا پوشانیده و به زمین لم یزرعی تبدیل شده نه آب را در خود نگه می‌دارد و نه محصولی مفید را می‌توان از آن برداشت کرد. و قطعه زمین دیگری که کشاورزی ماهر به اصلاح و کشت آن پرداخته و آن را به باغی پر ثمر با انواع گیاهان با طراوت تبدیل کرده است.


این مثال افراد و امّتها است، هر گاه افراد و امتها به حال خود رها شوند، مربیان و مصلحان به فکر تربیت، اصلاح و ترقّی آنها نباشند ـ نباید از آن جامعه انتظاری داشت ـ. زمین دوّم مثال جامعه ایست که مربیان همچون کشاورزانی ماهر و دلسوز به اصلاح و تربیت آن پرداخته باشند. تربیتِ درست انسان را برای یک زندگی سالم آماده می‌کند، و جسم و روح او را به سوی کمال سوق می‌دهد و او را به حقوق و وظایفش آشنا می‌کند.
بنابراین تربیت بیشترین تأثیر را در زندگی انسانها دارد، شکست و پیروزی، رسیدن به قلّه مجد و عظمت و سقوط امّت به شیوه تربیّت آن امّت گره خورده است. خداوند روزی که هستی را ابداع نموده، تمام وسائل رسیدن به سعادت بشر را نیز خلق کرده، انسان فقّط لازم است آنها را کشف نماید و بشناسد و سپس آن سنتها و قوانین را جهت رسیدن به حیات طیّبه در دنیا و آخرت به کار گیرد. ملّتهای معاصر این را به خوبی شناخته‌اند، اولیّن چیزی که در برنامه¬های تربیتی و اصلاحی به آن اهتمام داده‌اند تعیین اهداف و شناسائی راههای رسیدن به آن اهداف بوده است.

جهانگیر ولدبیگی

صاحب دعوت؛ یعنی خداوند عزّ و جلّ روش‌‌‌های سه‌گانه‌ای را برای دعوت مردم به سوی خود به شکل بیانی ترسیم فرموده است که عبارتند از:
1. روش حکمت
2. روش موعظه‌ی حسنه
3. روش مجادله به صورت احسن

خداوند در سوره‌ی نحل آیه‌ی 125 به این سه روش اشاره دارد و می‌فرماید:
«‏ ادْعُ إِلِى سَبِیلِ رَبِّکَ بِالْحِکْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُم بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ »
اساسی‌ترین روش‌‌‌های بیانی را در آیه‌ی مذکور می‌توان به شکل واضح و روشن مشاهده کرد.

نویسنده‌: ‌ سید ابوالاعلی مودودی- رحمه‌ الله‌-
ترجمه: ‌ عبدالغنی سلیم قنبرزهی

این از قواعد کلی قرآن است که خداوند متعال ظالم نیست و ملتی را در حالی که صالح و نیکوکار است هلاک نمی‌کند: ‌ وَمَا کَانَ رَبُّکَ لِیهْلِکَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ: ‌ ‏‏
‏ (سنّت و عادت) پروردگارت چنین نبوده است که شهرها و آبادیها را ستمگرانه ویران کند، ‌در حالی که ساکنان آنجاها (متمسّک به حق و ملتزِم به فضائل بوده و) درصدد اصلاح (حال خود و دیگران) برآمده باشند. ‌‏هود/117
هلاکت و تباهی هم تنها این نیست که منطقه‌ای زیر ورو گردد وساکنان آن از بین بروند، ‌‌بلکه از جمله انواع هلاکت این است که انسجام وشیرازه‌‌ی قوم وملتی از بین برود، ‌‌قدرت اجتماعی آن بشکندو محکوم، ‌مغلوب وذلیل و خوار گردد. ‌پس بنا بر قاعده‌‌ی مذکور، ‌‌هیج یکی از انواع هلاکت ها بر قوم و ملتی فرود نخواهد آمد تا زمانی که آن قوم خودش راه خیر و صلاح را رها نکند و راههای شر وفساد وسر کشی و نافرمانی را در پیش نگیرد و بدین سان به خود ظلم نکند با توجه به این قاعده‌‌ی کلی خداوند متعال هر گاه مبتلا شدن قومی را به عذاب ذکر فرموده، ‌در کنار آن جرمش را هم بیان فرموده است، ‌تا مردم به خوبی بدانند که این نتیجه‌‌ی اعمال خود آنان است که در دنیا وآخرت دامنگیرشان خواهد شد: ‌«فَکُلّاً أَخَذْنَا بِذَنبِهِ فَمِنْهُم مَّنْ أَرْسَلْنَا عَلَیهِ حَاصِباً وَمِنْهُم مَّنْ أَخَذَتْهُ الصَّیحَةُ وَمِنْهُم مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْأَرْضَ وَمِنْهُم مَّنْ أَغْرَقْنَا وَمَا کَانَ اللَّهُ لِیظْلِمَهُمْ وَلَکِن کَانُوا أَنفُسَهُمْ یظْلِمُونَ»

مسلم خدری

دشمنان اسلام نیز پیش از ما این مطلب را به خوبی درک کرده‌اند و به چنین جایگاه و مقامی ‌رسیده‌اند و بهمین منظور جهت جلوگیری مسلمانان و رسیدن آنان به قدرت شعار « دین از سیاست جداست » را سر می‌‌دهند و روز به روز آنرا تبلیغ و برجسته تر می‌‌کنند و متاسفانه این شعار در بین مسلمانان و بخصوص جوانان که شیفته قد و قواره غرب هستند و از هدف شوم آنان بی خبرند تاثیر بسزایی گذاشته است و ناخوداگاه آب به آسیاب دشمن می‌‌ریزند و از دیدن حقایق و واقعیتها، فاصله‌ها دارند. زدودن این غبار غربزدگی و علمانیت در دنیای پیچیده تبلیغاتی امروز از ذهن مسلمانان ناآگاه و خوش باور، تلاش مضاعف دعوتگران را می‌‌طلبد.

هێمای‌ ناوه‌ندگیری‌ ئیسلام له‌ لێبورده‌یی‌ ئیسلامدا ڕه‌نگ ده‌داته‌وه‌, هه‌ربه‌وهۆیه‌وه‌ ئه‌م ئوممه‌ته‌ ڕاستی‌ و عه‌داله‌ت و ئاشتیان له‌ سه‌ر ئه‌م زه‌ویه‌ بلاَوكرده‌وه‌. وه‌ هۆكاری‌ ئه‌م نه‌هه‌ماتیه‌ی‌ ئه‌مڕۆی‌ ئوممه‌تی‌ ئیسلامی‌ دوركه‌وتنه‌وه‌یه‌ له‌ ناوه‌ندگیری‌, وه‌ ته‌نها گه‌ڕانه‌وه‌ بۆ ناوه‌ندگیری‌ ئیسلام زامنی‌ نه‌جات بوونه‌ له‌و هه‌موو كێشه‌یه‌ی كه‌ تێداین. 

ئه‌مه‌ی ئه‌مڕۆ كه‌ له‌ غه‌ززه‌دا ڕووده‌دات له‌ كوشتنی خه‌ڵكی سڤیل و بێتاوان له‌ پیرو منداڵ‌ و ئافره‌ت و په‌ككه‌وته‌، هه‌ڵبه‌ت تاوان و جینایه‌تێكی زۆر گه‌وره‌ ترسناكه‌، گه‌ورتر و دژوارتره‌ له‌ خراترین تاوان كه‌ تا ئێستا له‌ مێژوودا ڕوویداوه‌.
بۆچی؟ دیاره‌ كه‌ خوا ده‌فه‌رموێت: وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيد ِ البروج: ٨ . واته‌: ته‌نیا بۆیه‌ش له‌وانه‌ به‌ڕكداچووبوون، هه‌ر چونكه‌ خوای هه‌ره‌ خاوه‌ن ده‌سه‌ڵاتی شایانی تاریفكردنیان په‌رستبوو.

به‌تێڕوانینمان بۆ مێژووی‌ ئیسلام ده‌بینین موسوڵمانان بیرو هێزو شارستانیه‌تیان چه‌ندین به‌رزی‌ و نزمی‌ و ئه‌رێتی‌ و نه‌رێتی‌ تێدایه‌و به‌تێڕوانینمان بۆ ئه‌و مێژووه‌ ده‌توانین بڵین له‌ هه‌ندێك كاتدا شارستانیه‌ت و هێزی‌ مادی‌ و مه‌عنه‌وییان گه‌یشتوه‌ته‌ چڵه‌پۆپه‌ له‌ هه‌ندێك كاتدا به‌ پێچه‌وانه‌وه‌ و له‌ هه‌ندێك كاتی‌ مێژووی‌ مرۆڤایه‌تیدا شارستانیه‌تی‌ ئیسلام له‌ پێش هه‌موو شارستانیه‌ته‌كانی‌ دیكه‌دا بووه‌ به‌و مانایه‌ی‌ كه‌ ئیسلام و شارستانیه‌تیه‌كه‌ی‌ توانیویانه‌ ڕابه‌رایه‌تی‌ و سه‌ركردایه‌تی‌ و ئاڕاسته‌كردنی‌ گه‌لانی‌ دیكه‌ بكه‌ن ئه‌مه‌ش به‌هۆی‌ ئه‌و پێشینه‌و باكگراونده‌ی‌ كه‌ هه‌یه‌تی‌ جاوه‌ك دین و ...

شکی نیست که در زندگی اجتماعی سالم اصل بر همکاری، وحدت و همبستگی است. همچنین این مسئله بر کسی پنهان نیست که انسان ها در ارتباط با بسیاری از امور دارای رویکرد ها و دیدگاهای متفاوتی هستند و از جهت فکری ، فرهنگی علمی و عقلی  تفاوت هایی با یکدیگر دارند. وآن استعداد ها تحت تأثیر فضا و شرایط موجود و عرصه های پیش رو در معرض صعود و یا سقوط قرار دارند.

مساله ای که توجه به آن ضرورت دارد فراهم نمودن فضای مناسب برای اصلاح رشد و تکامل آن استعداد ها و در مسیر صحیح قرار دادنشان و ایجاد سیستم اجتماعی سازمان یافته بر اساس قواعد و تجارب علمی است که به تمامی انسان های شایسته و مستعد این فرصت را بدهد که توانایی و تخصص خود را بروز داده و مورد بهره برداری قرار دهند.

علاوه بر آنچه گذشت، قرآن کتاب همه‌ی انسانها و کتاب همه‌ی دوران‌های زندگی بشر است، و خداوند آن را وسیله‌ی هدایت برای همه‌ی مردم و همه‌ی جهانیان قرار داده است؛ چنانکه می‌فرماید:
شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِی أُنزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ (بقره: 185)
ماه رمضان که در آن قرآن برای هدایت مردم نازل شده است.

و می‌فرماید:
اِنْ هُوَ اِلاّ ذِکْرٌ لِلْعالَمین (تکویر: 27)
نیست آن مگر آگاهی و بینش برای جهانیان.

لِیکُونَ لِلْعالَمینَ نَذِیرًا (فرقان: 1)
تا اینکه هشدار دهنده‌ای برای جهانیان باشد.

نوشته‌ی دکتر یوسف قرضاوی

همان‌گونه که قرآن دربرگیرنده‌ی مسائل عقیدتی و تشریعی است، مشتمل بر مبانی و مسائل اخلاقی نیز هست. خواه «اخلاق ربّانی» باشد که نمایانگر ارتباط با خداوند و زیربنای تقوای الهی است، مانند اخلاص و انابه و توکّل و امید به رحمت خدا و خشیت از عذاب خدا و حیا کردن از او و شکر نعمت‌های او و صبر بر مصائب و رضا به قضای الهی و عشق به خدا و انس با او و برتری دادن آخرت بر دنیا که زهد نامیده می‌شود. اینها همه در حوزه‌ی اخلاق ربّانی است که علم تصوّف و سیر و سلوک به آن اهتمام می‌ورزد.

له‌به‌ر ئه‌وه‌ی لایه‌نه‌ ئیسلامییه‌كان له‌م سه‌رده‌مه‌دا خاوه‌نی ئایدۆلۆژیا و به‌رنامه‌ی سیاسین، سروشتییه‌ ئه‌و پرسیارانه‌ زیاتر ڕووبه‌ڕووی ئه‌وان ببێته‌وه‌ نه‌ك لایه‌نه‌ عه‌لمانییه‌كان، كه‌ شتێكیان نه‌ماوه‌ ناوی بیروباوه‌ڕ و مه‌بادیئـ و بنه‌مای ئه‌خلاقی سیاسی بێ. ئه‌وه‌ له‌ لایه‌ك، له‌ لایه‌كی تریش له‌دوای شكستی یه‌كجاری خه‌لافه‌ت له‌ (١٩٢٤) و دابه‌شی جیهانی موسڵماننشین به‌پێی سایكس بیكۆ (١٩١٦) و دامه‌زراندنه‌وه‌ی داموده‌زگای ده‌وڵه‌ت له‌سه‌ر بنچینه‌ی عه‌لمانییه‌ت، ئه‌وا ئیسلامییه‌كان كه‌وتنه‌ دۆخی نامۆ و توقیه؛ ئیتر ئه‌وان له‌ژێر پرسیار بوون نه‌ك عه‌لمانییه‌ت. تا شۆڕشی ئێران (١٩٧٩) ئه‌م شه‌رم و نامۆیییه‌ شكا یه‌كه‌یه‌كه. به‌ڵام له‌ كوردستان هێشتا له‌و دۆخه‌دا ماون، بۆیه‌ هێرشی پرسیار لای عه‌لمانییه‌ته‌.

بزرگ ترین سرمایه امت ما جوانان

 استاد عمرو خالد

امروز جمعه ۱۹ مهرماه سال ۱۳۸۷ ساعت ۱۶ طی مراسمی باحضور جمعی ازاقشار مختلف شهرستان بوکان وبویژه اعضای موسسه - دفتر موسسه عرفان درزیر زمین مسجد قبله که به تازگی تجدید بنا شده است افتتاح گردید. درمراسم افتتاح دفترموسسه آقای استادعبدالعزیزمولودی مسئول روابط عمومی موسسه خلاصه ای کوتاه ازفعالیت های انجام شده توسط موسسه ازبدو آغازبکارتاکنون را به سمع ونظر حاضرین درمراسم رساندوآرزو کرد با افتتاح این دفتر فعالیت موسسه پیشرفت چشمگیرتری داشته باشد. سپس آقای رحمن مرادی کارشناس ارشد روانشناسی وعضو موسسه مطلبی راپیرامون معضل وبیماری اعتیاد ارائه نمود وجلسه باپذیرایی ازمدعوین وآرزوی همکاری مادی ومعنوی آنها باموسسه به پایان رسید. 

لازم به ذکر وجای خوشحالی است که دراین مراسم ازتشکیل تیم فوتبال عرفان چندین بار بعنوان یکی از فعالیتهای چشمگیر موسسه نام برده شد.

بێگومان کاری بانگه‌واز هونه‌رێکه‌ که‌وا بانگخوازانی راستگۆ له‌ ژیانیاندا به‌رجه‌سته‌ی ده‌که‌ن و خۆیان وهونه‌ره‌که‌شیان زۆربه جوانی ده‌رازێننه‌وه‌ وه‌ک چۆن وه‌ستایه‌ک به ‌هۆی رێکی وجوان دانانی خشته‌کانه‌وه‌ کۆشکێک ده‌رازێنێته‌وه‌، یان هونه‌ری پیشه‌سازی که‌چۆن پیشه‌سازان به ‌هۆی لێزانی و وردبینییانه‌وه‌ تێیدا به‌ره‌و پێش ده‌چن و سه‌رکه‌وتن به‌ده‌ست ده‌هێنن... پێویسته ‌له ‌سه‌ر بانگخوازان هه‌رده‌م خه‌مخۆری کاری بانگه‌وازبن و زۆر وردبین و دووربینانه‌ هه‌نگاوه‌کانیان بنێن وشوێن پێغه‌مبه‌رصلی الله‌علیه‌وسلم بکه‌ون، چوون ئه‌مان شوێن که‌وتووی ئه‌ون..

نامه حسن بصری(رح) به عمربن عبدالعزیز(رض)

ترجمه : رئوف اصلاح جو

عمر بن عبد العزیز رحمت خدا بر او باد وقتی در مسند خلافت قرار گرفت به یکی ازبزرگ مردان وعالمان ربانی عصر خود ، یعنی حسن بصری رحمه الله نامه ای نوشت واز ایشان درخواست نمودند ، تا صفات امام و پیشوای عادل را برایشان بنویسند .حسن بصری رحمت خدا براو باد درخواست ایشان را می پذیرد ودر نامه ای خطاب به امیر المؤمنین عمر بن عبدالعزیز، صفات و ویزگیهای امام عادل را یکی یکی بر می شمارند و عمر بن عبدالعزیز نیز این نامه را سرلوحه ی کار خود قرار می دهند .

دکتر علی شريعتی انسانها را به چهار دسته تقسيم کرده است:

                        1- آنانی که وقتی هستند ، هستند، وقتی که نيستند هم نيستند.

 عمده آدمها، حضورشان مبتنی بر فيزيک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم می‌شوند. بنابراين اينان تنها هويت جسمی دارند.

                  2-   آنانی که وقتی هستند ، نيستند، وقتی که نيستند هم نيستند.

 مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هويتشان را به ازای چيزی فانی واگذاشته‌اند. بی شخصيت‌اند و بی اعتبار. هرگز به چشم نمی‌آيند. مرده و زنده‌اشان يکی است.

                      3-  آنانی که وقتی هستند ،هستند، وقتی که نيستند هم هستند .

 آدمهای معتبر و با شخصيت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثيرشان را می گذارند. کسانی که هماره به خاطر ما می‌مانند. دوستشان داريم و برايشان ارزش و احترام قائليم.

                   4-  آنانی که وقتی هستند، نيستند ، وقتی که نيستند هستند. 

شگفت انگيز ترين آدمها ، در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه اند که ما نمی‌توانيم حضورشان را دريابيم. اما وقتی که از پيش ما مي روند، نرم نرم آهسته آهسته درک می‌کنيم. باز می‌شناسيم ، می فهميم که آنان چه بودند، چه می گفتند و چه می خواستند. ما هميشه عاشق اين آدمها هستيم . هزار حرف داريم برايشان . اما وقتی در برابرشان قرار می‌گيريم قفل بر زبانمان می‌زنند. اختيار از ما سلب می‌شود. سکوت می‌کنيم و غرقه در حضور آنان ، مست می‌شويم و درست در زمانی که می‌روند يادمان می آيد که چه حرفها داشتيم و نگفتيم. شايد تعداد اينها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.

راستی شما از كدام دسته ای ؟

(آزادی و کثرت گرایی در متون دینی) 

مقاله حاضر نوشته گراهام فولر، معاون اسبق شوراى اطلاعات ملى امریکا است که در مجله فارن پالسی منتشر شده است. آقای فولر در این مقاله که با ترجمه سیدحسام هوریابند در سایت دیپلماسی ایرانی انتشار یافته ،  به پرسش هایی پاسخ می دهد که خواندن آن برای مسلمانان جالب و برای غربیان لازم است:

اگر چيزى به اسم اسلام وجود نمی داشت چه می شد؟ آيا اسلام منبع مشکلات است يا آيا اين مشکلات ريشه در عواملی نهفته تر و عميق تر دارند؟...